daphnedumoulin_coronaproject

Mondmaskers in drukke binnenstad Maastricht

Cor, Marsha en Abby @Maastricht | Juli Corona week 19 CORONAPROJECT over HOOP en zošŸ€

Als ik door Maastricht struin valt het me op dat er veel politie rondrijdt. Ook zie ik hier en daar steeds meer mensen met een mondmasker lopen en ik vraag me toch af of dat komt doordat het R-getal sinds een paar dagen weer boven de 1 is uitgekomen.
En als ik twee jonge lui gezellig maar gemaskerd op een bankje zie zitten, vraag ik ze toch even naar hun Coronatijd. En wat er veranderd is.

Wij zitten allebei in het onderwijs, zegt Cor en we geven alleen nog maar online les.
Aan dezelfde tafel, lacht Marsha achter haar masker. En soms hebben we zelfs dezelfde klassen maar voor een ander economisch vak.
Voorheen had je leuke interactie met je studenten en daarom ben ik eigenlijk ook het onderwijs in gegaan, zegt Cor. Maar nu praat je tegen een zwart scherm. Studenten hebben de camera pas aan als je erom vraagt en improviseren kan niet meer. Je zit gewoon een script te draaien, zo voelt het, zegt Cor spijtig.
En in het begin kon je nog in teams van vier werken maar we hebben nu klassen van dertig mensen en af en toe zegt er iemand wat en zie je iets op je scherm verspringen, maar het is heel erg klinisch nu. Het is wel bijzonder hoor, zegt Cor, maar ook een stuk saaier, vult Marsha aan.
Vooral grapjes maken, dat heeft totaal geen impact nu en met je vuist op tafel slaan, heeft ook geen zin, lacht Cor.

En is er iets positief veranderd?

We hebben minder reistijd door Corona, zegt Marsha en dus meer tijd voor leuke dingen.
En ik zit al een paar jaar in het onderwijs, zegt Cor en we hikken al heel lang tegen de modernisering van het onderwijs aan. En nu het moet gaat het ineens heel snel. Dat zie ik echt wel als een vooruitgang. Maar het wordt wel iets minder persoonlijk, zegt hij. En dat mis ik.
Het grappige is dat ik met sommige collegaā€™s altijd lange gesprekken had aan mijn bureau en dat heb je nu niet. Je gaat niet in teams opbellen om alleen maar een sociaal gesprek te voeren. Dat is allemaal veel functioneler geworden nu.
Maar het is wel heel handig dat studenten in de toekomst ook vanuit huis colleges kunnen volgen, denkt Marsha. Als we dat straks gedeeltelijk vol kunnen houden zou dat heel leuk zijn.

Wat vonden jullie leuk om te doen in de lockdown?

We zijn begonnen met hardlopen en we hebben heel veel genetflixt lacht Marsha. Ik heb nog nooit zoveel films gezien.

En heb je iets over jezelf geleerd? ben ik benieuwd.

Ik merk nu pas hoe leuk ik echt sociaal contact met studenten en collegaā€™s vind. Dat wist ik wel, maar dat merk ik nu pas goed.
Ja, en ik mis het stappen wel een beetje, zegt Cor. Ik vind het leuk om een beetje met iedereen te praten en te ouwehoeren, maar dat kan nu niet zo makkelijk dus ik voel me wel een beetje beperkt.

Waarom hebben jullie ervoor gekozen om een mondmasker te dragen nu het nog niet verplicht is?

Omdat er hier in de buurt best veel besmettingen zijn en het hier zo druk is. Mensen houden toch geen afstand. Wij zitten in een appartementje in Aken en daar is het dragen van een mondmasker op veel plekken verplicht dus we houden het hier gewoon op. Het zit niet zo lekker maar het is wel beter dan dat je straks toch besmet wordt.

Gisteren kwam inderdaad een dringende oproep van virologen aan het kabinet om dit weekend nog mondkapjes te verplichten, zeg ik, maar ze gaan het voorlopig niet verplicht stellen omdat niet voldoende bewezen is dat het werkt.
Als het niet werkt, dan schaadt het ook niet, zegt Marsha.
Het invoeren van die maatregel kost geen geld, zegt Cor. Het is alleen vervelend maar het feit dat het niet genoeg bewezen is vind ik eerlijk gezegd een heel slap argument.
Wij komen uit het Noorden, daar is bijna geen besmetting, maar Maastricht wordt volledig omringt door andere landen waar ze het wel verplicht stellen, dan is het gek dat het hier niet gebeurt. Als ik de burgemeester van Maastricht was en ik zie hoe druk het hier is dan had ik het rigoureus ingevoerd.
En het is nu nog rustig vergeleken bij de afgelopen weekenden, weet je dat? zeg ik. Op het Vrijthof zijn zelfs veel onbezette terrasjes.
Misschien zijn mensen dan toch wel een beetje bang, zegt Marsha.

Is er nog iets essentieels gebeurd dat de moeite waard is om te vertellen over deze periode? vraag ik.

Bij mij zijn er mensen in de familie en de kennissenkring overleden, zegt Cor. Maar ik kon niet naar de begrafenis. We konden ergens langs de route een erehaag vormen maar dat voelde niet goed.
En een lector die terugkwam uit Oostenrijk heeft Corona opgelopen en in coma gelegen. Ook heeft een oud klasgenoot Covid gehad, maar die komt er maar niet bovenop. Dat is al drie maanden geleden. En dan denk ik toch, misschien is het niet genoeg bewezen dat een mondmasker werkt, maar baadt het niet dan schaadt het niet.

sharing is caring

CORONAPROJECT over HOOP en zošŸ€

Zoveel mensen, zoveel manier om met deze corona-crisis om te gaan. In dit project neem ik tijdens het halen van mijn dagelijks frisse neus slechts mijn telefoon mee op pad en verzamel verhalen over hoop, betekenis, contact maken en plezier hebben in deze tijd. En vanaf juni ben ik ook benieuwd hoe je denkt over alle maatregelen en of je het nog allemaal een beetje volhoudt.

Wat heb je over jezelf ontdekt,Ā zijn er dingen die je meer bent gaan waarderen en wat is er veranderd dat je best graag zou willen meenemen als dit allemaal voorbij is? Neem hier een kijkje, er komen regelmatig verhalen bij.